En de wetenschap?

De wetenschap lijkt steeds meer antwoorden te geven op vragen van het geloof. Dankzij wetenschap en techniek zijn we in staat vele problemen te beheersen, is ons leven geriefelijker geworden en verlopen de processen in de fabrieken steeds efficiënter.

Binnen de wetenschap zijn mensen al tijden op zoek naar antwoorden op vragen zoals: 'Wat was het allereerste begin?', 'Hoe is het leven ontstaan?' en 'Hoe is de mens hier op aarde gekomen?'. Op veel van deze vragen denkt de wetenschap een antwoord te hebben. Toch moeten we heel voorzichtig zijn met het klakkeloos aannemen van die 'antwoorden'. We moeten voorzichtig zijn met uitspraken zoals: 'Het is bewezen dat ...', 'De wetenschap heeft aangetoond dat ...', 'Met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid heeft de wetenschap vastgesteld dat ...', etc.

Hoewel we in allerlei dingen om ons heen zien dat de toegepaste wetenschap heel goed kan functioneren, moeten we niet vergeten dat ook de wetenschap haar grenzen heeft. Wie soms geleerden beluistert, hoort een aaneenschakeling van 'we denken', 'we nemen aan', 'we gaan ervan uit', 'waarschijnlijk is het zo dat', etc. Kortom dingen die niet te staven zijn door bewijs. Zo worden er soms dingen gezegd die op grond van de wetenschap eigenlijk niet gezegd kunnen worden.

Het christelijk geloof is allerminst in tegenspraak met bepaalde ontdekkingen van de wetenschap. Sterker nog, zij kunnen heel goed samengaan. Daarbij is het wel belangrijk om de verhoudingen tussen geloof en wetenschap juist te zien. Er zijn over de hele wereld vele duizenden mensen die dagelijks met wetenschap bezig zijn en bovendien geloven wat de Bijbel, het Woord van God, hen te zeggen heeft. De meeste van deze 'gelovige' wetenschappers verwerpen de evolutietheorie. Behalve dat er geen feitelijke bewijzen voor zijn, spreekt zij de Bijbel tegen. De Bijbel heeft het over schepping in plaats van evolutie. De Bijbel leert ons dat oorspronkelijk elke plant, elk dier, maar ook de mens, door God gemaakt is naar zijn aard. En als we kijken naar de natuur om ons heen dan lijkt dat nog helemaal niet zo gek. Sommige chemische, fysische en biologische processen en 'systemen' zijn bijzonder ingewikkeld en functioneren vlekkeloos. Dat kan bijna niet anders dan dat er een Ontwerper is geweest, die dat 'bedacht' heeft.

Onze hersenen bestaan bijvoorbeeld uit een heleboel 'stroomdraadjes'. Die stroomdraadjes zijn op talloze manieren met elkaar verbonden door middel van onnoemelijk veel knooppunten, die vergeleken kunnen worden met stopcontacten. Er zitten meer van die 'stopcontacten' in de hersenen van één persoon, dan dat er echte stopcontacten zijn over de hele wereld!! Je begrijpt dat dit een ongelofelijk complexe structuur is die onmogelijk 'vanzelf' kan ontstaan.

Zowel de evolutietheorie als het creationisme vereist geloof. De eerste in het toevallig ontstaan van de dingen, het tweede in een Schepper Die de dingen geschapen heeft.

Het geloof in één van beiden heeft verstrekkende gevolgen voor onze houding ten opzichte van het leven. Nemen we het creationisme aan als het meest voor de hand liggende uitgangspunt, dan heeft dat wellicht nog meer consequenties. Wanneer we spreken over een Schepper, dan hebben we het over Iemand Die - juist omdat Hij de Schepper is - verantwoording van ons vraagt! Hij maakte niet 'zomaar' wat, nee, Hij heeft dat bewust gedaan. Hij heeft een plan met deze schepping en met de schepselen die er in leven.